kariera.com.cy

Το καλοκαίρι είναι για πολλούς η πιο ανάλαφρη εποχή του χρόνου. Ζέστη, θάλασσα, κοκτέιλ στο χέρι, μουσική στα beach bars και η αίσθηση ότι όλα είναι λίγο πιο εύκολα. Αν όμως στο πίσω μέρος του μυαλού σου υπάρχει το ερώτημα «μήπως ήρθε η ώρα να παραιτηθώ;», τα πράγματα μπερδεύονται. Γιατί άλλο να αποφασίζεις ποιο μαγιό θα φορέσεις και άλλο να

Θεανώ Θειοπούλου Η Κύπρος βρίσκεται σχεδόν στις τελευταίες θέσεις της Ευρώπης μεταξύ 19 ευρωπαϊκών χωρών σε κρίσιμους δείκτες, όπως η εργασιακή ικανοποίηση, η ποιότητα της ηγεσίας στον χώρο εργασίας και η ψυχολογική ασφάλεια, σύμφωνα με την έκθεση European Workforce Study 2025, που παρουσιάζει σήμερα ο Insider. Η μελέτη, που βασίζεται σε στοιχεία από 24.938 εργαζομένους σε 19 ευρωπαϊκές χώρες και 1.500 ερωτηθέντες

Παναγιώτης Διονυσίου Το EQ έγινε το αγαπημένο παιδί της εποχής μας, ενώ το IQ σπρώχνεται διακριτικά στο περιθώριο. Το αποτέλεσμα; Λιγότερη κριτική σκέψη, λιγότερη καινοτομία, λιγότερη πρόοδος. Η συναισθηματική νοημοσύνη (EQ) βρίσκεται παντού: σε σεμινάρια, σε παρουσιάσεις, σε προκηρύξεις θέσεωνεργασίας. Ενσυναίσθηση, επικοινωνία, συνεργασία — λέξεις που ακούμε καθημερινά. Όμως, πίσω από αυτή την προβολή, η διανοητική ισχύς, το IQ, χάνει

Πιερής Πιερή Το δικαίωμα των εργαζομένων στην ανάπαυση και την ευημερία αποτελεί θεμελιώδη κατάκτηση, που συνδέεται με την αξιοπρέπεια στην εργασία και δεν ήρθε από το πουθενά, ούτε βέβαια και χαρίσθηκε αλλά κατακτήθηκε μέσα από διαρκείς αγώνες και συλλογικές διεκδικήσεις. Ωστόσο, στις σημερινές συνθήκες και λαμβάνοντας υπόψη την ακρίβεια σε βασικά αγαθά, το κόστος της ενέργειας και τα ψηλά ενοίκια,

Το να διαλέξεις την επόμενη δουλειά σου δεν είναι πάντα τόσο εύκολο όσο το να απαντήσεις σε ένα email με ένα ξερό «δέχομαι». Πίσω από αυτή την απόφαση κρύβονται ερωτήματα, αμφιβολίες, προσδοκίες και –ας είμαστε ειλικρινείς– και λίγος φόβος. Για αρχή, ας μιλήσουμε για τις ανάγκες. Θέλεις έναν μισθό που να σε καλύπτει. Θες ανθρώπινο ωράριο, κάποιο περιθώριο εξέλιξης, να

Η επαγγελματική εξουθένωση ή αλλιώς burnout, αποτελεί πλέον ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα στους χώρους εργασίας, με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας να το αναγνωρίζει ως επίσημο επαγγελματικό σύνδρομο από το 2019. Η εξάντληση, η αποστασιοποίηση από την εργασία και η μειωμένη επαγγελματική απόδοση είναι τα τρία κύρια χαρακτηριστικά του φαινομένου, που αφορά ολοένα και περισσότερους εργαζομένους ανεξαρτήτως κλάδου ή βαθμίδας.

Ας το παραδεχτούμε: το να γράψεις βιογραφικό δεν είναι από τις πιο διασκεδαστικές δουλειές. Συνήθως καταλήγεις να έχεις μπροστά σου ένα λευκό Word και να αναρωτιέσαι: «Πώς στο καλό να τα γράψω όλα αυτά χωρίς να ακουστώ σαν ρομπότ ή σαν να πουλάω παραμύθι;». Και κάπου εκεί ξεκινάει το δίλημμα ανάμεσα στο να είσαι ειλικρινής και στο να εντυπωσιάσεις. Κι

Το να επιστρέφεις στη δουλειά μετά από μια προσωπική απώλεια είναι ίσως από τις πιο δύσκολες προσαρμογές. Δεν είναι μόνο οι πρακτικές αλλαγές στην καθημερινότητα. Είναι το ψυχικό βάρος, τα κενά βλέμματα, τα «πώς είσαι;» που δεν ξέρεις αν πρέπει να απαντήσεις ειλικρινά ή να χαμογελάσεις μηχανικά. Η δουλειά, με τον τρόπο της, μπορεί να γίνει καταφύγιο. Μια ρουτίνα που

Περνάμε περίπου το ένα τρίτο της ζωής μας στη δουλειά. Άρα, δεν είναι περίεργο που πολλές φορές οι πιο σταθερές σχέσεις μας δεν είναι με παιδικούς φίλους, αλλά με συναδέλφους. Από το κοινό άγχος για deadlines μέχρι τα χαμόγελα στον καφέ και τις μυστικές γκριμάτσες στα meetings, οι φιλίες στο γραφείο γεννιούνται… σχεδόν από μόνες τους. Το να έχεις έναν

Παλιά, η λέξη «δουλειά» ήταν σχεδόν ταυτόσημη με το «κοστούμι». Πουκάμισο, σακάκι, γραβάτα για τους άντρες· ταγέρ και τακούνι για τις γυναίκες. Ο ενδυματικός κώδικας ήταν αυστηρός και όλοι ήξεραν τους άτυπους κανόνες. Αν έβγαινες εκτός πλαισίου, ρίσκαρες βλέμματα, σχόλια ή και… παρατηρήσεις. Και μετά ήρθε η πανδημία, το Zoom, το remote working και τα casual Fridays που έγιναν… whole-week