Author Archive for: evagorasp

Όλοι έχουμε περάσει εκείνες τις φάσεις που νιώθουμε άνετα στη δουλειά μας. Ξέρουμε τι κάνουμε, ξέρουμε τους ανθρώπους, τα ωράρια, τα deadlines — όλα μοιάζουν προβλέψιμα και ασφαλή. Κι όμως, αυτή η «άνεση» είναι συχνά η παγίδα. Γιατί πίσω από την ασφάλεια κρύβεται κάτι ύπουλο: η στασιμότητα. Κι όταν μένεις στάσιμος επαγγελματικά, στην ουσία πατάς pause στη δική σου εξέλιξη.

Υπάρχουν περίοδοι που νιώθεις πως στη δουλειά δεν πας ούτε μπροστά ούτε πίσω. Κάθε μέρα μοιάζει ίδια, οι στόχοι θολώνουν, κι εκείνο το αρχικό πάθος που είχες έχει εξαφανιστεί σαν καλοκαιρινή άδεια που τέλειωσε νωρίς. Δεν πρόκειται απαραίτητα για «τεμπελιά» ή «έλλειψη φιλοδοξίας». Συχνά είναι απλώς ένα βάλτωμα – εκείνη η φάση όπου ο εγκέφαλος ζητάει κάτι διαφορετικό, αλλά η

Ποιος είπε ότι η δουλειά και η χαρά δεν μπορούν να συνυπάρξουν; Κάπου ανάμεσα στον πρώτο καφέ της ημέρας και στο τελευταίο email, υπάρχει μια στιγμή που λες «οκ, δεν είναι και τόσο άσχημα». Μπορεί να μη χορεύουμε κάθε πρωί πηγαίνοντας στη δουλειά, αλλά όταν αγαπάς έστω και λίγο αυτό που κάνεις –ή έστω τους ανθρώπους με τους οποίους το

Το να διαλέξεις δουλειά σήμερα μοιάζει λίγο με το να παραγγείλεις φαγητό από εφαρμογή: έχει άπειρες επιλογές, μπερδεύεσαι, και στο τέλος φοβάσαι μήπως πήρες κάτι που δεν σου ταιριάζει. Δεν υπάρχει μαγική συνταγή, αλλά σίγουρα υπάρχουν μερικές σκέψεις που μπορεί να βοηθήσουν – ή τουλάχιστον να μειώσουν το δράμα. Πρώτα απ’ όλα, τι μου αρέσει να κάνω; Κλισέ αλλά απαραίτητο.

Η σχέση ανάμεσα σε αφεντικό και εργαζόμενο είναι λίγο σαν τον ελληνικό καφέ: αν δεν βρεις τη σωστή ισορροπία, είτε θα βγει πικρός είτε άνοστος. Ιδανικά, οι δύο πλευρές συνεργάζονται, σέβονται ο ένας τον άλλον και τραβούν το ίδιο σκοινί. Στην πραγματικότητα όμως, τα πράγματα πολλές φορές δεν είναι τόσο απλά. Ο εργαζόμενος θέλει να κάνει σωστά τη δουλειά του,

Δεν υπάρχει ωραιότερος τρόπος να το πεις: η απόλυση δεν είναι ποτέ εύκολη. Όσο και να προσπαθήσει κάποιος να το περιγράψει ευγενικά, εκείνη η στιγμή που ο εργοδότης σου λέει «δεν θα συνεχίσουμε» μοιάζει σαν να σου τραβάνε το χαλί κάτω από τα πόδια. Και ναι, πονάει. Αλλά… δεν είναι και το τέλος του κόσμου. Το πρώτο σοκ είναι λογικό.

Την προώθηση νομοθετικού πλαισίου που θα καθορίζεικατώτατη αμοιβή και νομική κατοχύρωση της πρακτικής άσκησης των νέωνπροανήγγειλε ο Υπουργός Εργασίας Γιάννης Παναγιώτου, διαβεβαιώνοντας ότι το σχετικό νομοσχέδιο θα είναι έτοιμο πριν το τέλος του 2025, με στόχο να ψηφιστεί πριν τη λήξη της θητείας της παρούσας Βουλής. Ο Υπουργός ενημέρωσε την Κοινοβουλευτική Επιτροπή Εργασίας ότι η διαδικασία βρίσκεται στο στάδιο της νομοτεχνικής επεξεργασίας,

Θεανώ Θειοπούλου/Insider Αλλάζει το εργασιακό περιβάλλον το καλοκαίρι με την νέα κοινοτική οδηγία που πρέπει να εισαχθεί στο εθνικό δίκαιο. Οι επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται εντός της ΕΕ θα υποχρεούνται να δίνουν πληροφορίες σχετικά με τους μισθούς τους κατά τη δημοσίευση κενών θέσεων εργασίας και θα απαγορεύεται να ρωτούν τους υποψηφίους για το ιστορικό των αμοιβών τους. Οι εργαζόμενοι θα έχουν

Η πρώτη μέρα σε μια νέα δουλειά είναι πάντα γεμάτη ανάμεικτα συναισθήματα. Από τη μια υπάρχει ο ενθουσιασμός για το καινούργιο ξεκίνημα και τις προοπτικές, κι από την άλλη το άγχος της προσαρμογής σε ένα περιβάλλον που δεν γνωρίζεις ακόμη. Εκεί ακριβώς έρχεται η σημασία του πώς η ομάδα υποδέχεται τους νέους συναδέλφους. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι η

Της Ιωάννας Κυριάκου Φρένο στα φαινόμενα εργασιακής εκμετάλλευσης των νέων επιχειρεί να βάλει η Ευρωπαϊκή Ένωση με τη θεσμοθέτηση αυστηρότερων κανονισμών για την πρακτική άσκηση, οι οποίοι θα περιλαμβάνουν σαφείς διατάξεις για την αμοιβή, τη διάρκεια και την κοινωνική προστασία των ασκούμενων στα κράτη – μέλη. Στο πλαίσιο αυτό, την περασμένη εβδομάδα, η Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού