Η σχέση ανάμεσα σε αφεντικό και εργαζόμενο είναι λίγο σαν τον ελληνικό καφέ: αν δεν βρεις τη σωστή ισορροπία, είτε θα βγει πικρός είτε άνοστος. Ιδανικά, οι δύο πλευρές συνεργάζονται, σέβονται ο ένας τον άλλον και τραβούν το ίδιο σκοινί. Στην πραγματικότητα όμως, τα πράγματα πολλές φορές δεν είναι τόσο απλά.
Ο εργαζόμενος θέλει να κάνει σωστά τη δουλειά του, να αμείβεται δίκαια και – το σημαντικότερο – να νιώθει ότι τον σέβονται. Θέλει να του αναγνωρίζονται οι προσπάθειες, όχι μόνο όταν κάτι πάει στραβά ή όταν χρειάζεται να δουλέψει παραπάνω. Από την άλλη, το αφεντικό έχει το άγχος της επιχείρησης, των λογαριασμών, των στόχων και της ευθύνης για όσα συμβαίνουν. Συχνά, αυτό το βάρος τού ξεφεύγει σε αυστηρότητα ή αδιαφορία, ακόμη κι αν δεν το κάνει επίτηδες.
Κι όμως, όταν οι ρόλοι αυτοί συναντηθούν με καλή διάθεση και επικοινωνία, γίνονται ομάδα. Δεν χρειάζεται να είναι φίλοι, ούτε να βγαίνουν για καφέ μετά τη δουλειά. Αρκεί να υπάρχει εμπιστοσύνη. Να ξέρει ο εργαζόμενος ότι μπορεί να εκφράσει μια ιδέα ή ένα πρόβλημα χωρίς φόβο. Και το αφεντικό να ξέρει ότι μπορεί να υπολογίζει σε έναν άνθρωπο που σέβεται τη δουλειά του.
Φυσικά, υπάρχουν και οι φάσεις… «εργασιακής δραματικής σειράς». Όταν ο εργαζόμενος νιώθει ότι δεν τον ακούνε, ότι δουλεύει ατέλειωτες ώρες χωρίς αναγνώριση, ή όταν το αφεντικό πιστεύει ότι κανείς δεν προσπαθεί αρκετά. Εκεί, συνήθως λείπει η επικοινωνία. Λίγο να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι, να μιλήσουν ανθρώπινα και όχι «ιεραρχικά», πολλά λύνονται πριν γίνουν πρόβλημα.
Το χιούμορ, η καλή κουβέντα, ακόμη και ένα απλό «μπράβο» μπορούν να αλλάξουν το κλίμα μιας ολόκληρης ημέρας. Αντίστοιχα, μια φωνή ή μια άδικη παρατήρηση μπορεί να χαλάσει τη διάθεση και την παραγωγικότητα. Η σχέση αφεντικού – εργαζόμενου δεν είναι μονόπλευρη. Δεν υπάρχει «πάνω» και «κάτω», αλλά δύο πλευρές που εξαρτώνται η μία από την άλλη.
Στο τέλος της ημέρας, όλοι θέλουμε το ίδιο: να γυρίζουμε σπίτι και να νιώθουμε ότι η μέρα μας είχε έναν σκοπό και ότι μας σέβονται. Αν το καταφέρουν αυτό αφεντικό και εργαζόμενος μαζί, τότε η δουλειά δεν είναι απλώς υποχρέωση, αλλά συνεργασία.