Ας το παραδεχτούμε: το να γράψεις βιογραφικό δεν είναι από τις πιο διασκεδαστικές δουλειές. Συνήθως καταλήγεις να έχεις μπροστά σου ένα λευκό Word και να αναρωτιέσαι: «Πώς στο καλό να τα γράψω όλα αυτά χωρίς να ακουστώ σαν ρομπότ ή σαν να πουλάω παραμύθι;». Και κάπου εκεί ξεκινάει το δίλημμα ανάμεσα στο να είσαι ειλικρινής και στο να εντυπωσιάσεις.
Κι όμως, το βιογραφικό σου είναι κάτι παραπάνω από μια λίστα με δουλειές, πτυχία και σεμινάρια. Είναι ο τρόπος σου να πεις «αυτός/αυτή είμαι» σε κάποιον που δεν σε έχει γνωρίσει ποτέ. Είναι η πρώτη εντύπωση, το πρώτο «γεια» στον επαγγελματικό κόσμο. Και όπως και στην πραγματική ζωή, το πρώτο «γεια» μετράει πολύ.
Γι’ αυτό, έχει σημασία να του δώσεις προσοχή. Όχι να το γεμίσεις με φανφάρες και υπερβολές, αλλά να το χτίσεις με ουσία. Να δείξεις τι έχεις κάνει, τι έμαθες από αυτό, και πώς μπορείς να φανείς χρήσιμος/χρήσιμη στο επόμενο βήμα. Δεν χρειάζεται να είναι μακροσκελές. Ούτε να έχει περίτεχνα σχέδια και χρώματα — εκτός αν είσαι designer. Αρκεί να είναι καθαρό, τίμιο και να σε εκπροσωπεί.
Επίσης, το βιογραφικό είναι ένας τρόπος να θυμηθείς εσύ ο ίδιος τι έχεις πετύχει. Κάποιες φορές ξεχνάμε πόσα έχουμε κάνει μέχρι να τα δούμε μαζεμένα. Είναι σαν ένας προσωπικός καθρέφτης της πορείας σου. Και πίστεψέ με, όλοι έχουμε να πούμε μια ιστορία.
Μην το βλέπεις σαν αγγαρεία. Δες το σαν μια ευκαιρία. Μια μικρή αφήγηση που λέει «να ποιος είμαι, να τι μπορώ να κάνω». Και κάθε φορά που το ανανεώνεις, κάνε μια μικρή παύση και σκέψου: «Τι άλλο έμαθα; Τι άλλο μπορώ να προσθέσω στην ιστορία μου;»
Γιατί τελικά, το βιογραφικό δεν είναι απλώς για να βρεις δουλειά. Είναι για να θυμάσαι κι εσύ τον λόγο που ξεκίνησες.