Κανόνες σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων

0

Μία από τις πλέον πολύτιμες αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι η ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων, δικαίωμα που κατοχυρώνεται στην ιδρυτική Συνθήκη της ΕΕ.

Πράγματι, όλοι οι πολίτες της ΕΕ έχουν το δικαίωμα διαβίωσης, εργασίας και αναζήτησης εργασίας ή συνταξιοδότησης σε οποιοδήποτε από τα 27 κράτη μέλη της ΕΕ. Οι κανόνες της ΕΕ σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων ισχύουν επίσης για τις χώρες που ανήκουν στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, και συγκεκριμένα την Ισλανδία, το Λιχτενστάιν και τη Νορβηγία.

Απαγόρευση διακρίσεων και ίση μεταχείριση

Κανένα κράτος μέλος της ΕΕ δεν έχει το δικαίωμα να απαγορεύει την πρόσβαση στην αγορά εργασίας του σε υπήκοο της ΕΕ λόγω ιθαγένειας.

Η κοινοτική νομοθεσία διασφαλίζει επίσης ότι οι υπήκοοι της ΕΕ πρέπει να έχουν ίση μεταχείριση όταν υποβάλλουν αίτηση για μια θέση εργασίας σε άλλο κράτος μέλος. Οι διασυνοριακοί εργαζόμενοι πρέπει επίσης να έχουν την ίδια αντιμετώπιση με τους υπαλλήλους της χώρας αυτής.

Όσοι μετακινούνται σε άλλη χώρα της ΕΕ για λόγους εργασίας πρέπει να γνωρίζουν ότι τα μέλη της οικογένειάς τους έχουν τα ίδια δικαιώματα στην εκπαίδευση και την κοινωνική ασφάλιση με τους υπηκόους της χώρας υποδοχής.

Θέσεις εργασίας στον δημόσιο τομέα

Καταρχήν, οι θέσεις εργασίας στον δημόσιο τομέα είναι ανοιχτές και για τους υπηκόους της ΕΕ. Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις, οι χώρες της ΕΕ μπορούν να επιτρέπουν την πρόσβαση σε ορισμένες θέσεις του δημόσιου τομέα αποκλειστικά και μόνο στους υπηκόους τους. Οι θέσεις αυτές αφορούν τη διαφύλαξη των συμφερόντων του κράτους και οι περιορισμοί πρέπει να αξιολογούνται κατά περίπτωση.

Οι υπήκοοι άλλων κρατών μελών μπορούν να υποβάλλουν αιτήσεις για τις περισσότερες θέσεις εργασίας του δημόσιου τομέα σε κλάδους όπως η εκπαίδευση, η δημόσια υγεία και η δημόσια ασφάλεια.

Μεταβατικά μέτρα

Μετά τις διευρύνσεις της ΕΕ το 2004 και το 2007, τα κράτη μέλη είχαν το δικαίωμα να επιβάλλουν ορισμένα «μεταβατικά μέτρα» τα οποία περιορίζουν την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων από τις νέες χώρες.

Ωστόσο, η μεταβατική αυτή περίοδος φθάνει στο τέλος της. Οι περιορισμοί στους εργαζομένους από τις χώρες που προσχώρησαν στην ΕΕ το 2004 έληξαν την 1η Μαΐου 2011. Εξακολουθούσαν να υφίστανται ορισμένοι περιορισμοί για τους εργαζομένους από τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία – οι οποίες προσχώρησαν στην ΕΕ το 2007 -, οι οποίοι ίσχυαν όμως μόνο έως τις 31 Δεκεμβρίου 2013.

Άλλα δικαιώματα

Εξάλλου, οι πολίτες που είναι άνεργοι και αναζητούν εργασία έχουν το δικαίωμα διαβίωσης σε άλλη χώρα της ΕΕ για ορισμένη περίοδο ενώ αναζητούν εργασία. Μπορούν ακόμη και να λαμβάνουν τα επιδόματα ανεργίας στη χώρα την οποία επισκέπτονται. Αυτό, αρχικά μπορεί να ισχύει έως και για τρεις μήνες, αν και είναι δυνατή η παράταση της περιόδου μεταφοράς των δικαιωμάτων σε έξι μήνες κατ’ ανώτατο όριο.

Δικαιώματα κοινωνικής ασφάλισης και τίτλοι σπουδών

Οι χώρες της ΕΕ συνεργάζονται για την αμοιβαία αναγνώριση των τίτλων σπουδών και τον διαρκώς στενότερο συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης, γεγονός που αναμένεται να διευκολύνει τη μετακίνηση των πολιτών για εργασία στο εξωτερικό.

Ωστόσο, καλό είναι να έχουμε πάντα κατά νου 1-2 ερωτήσεις όταν αποφασίζουμε να μετακινηθούμε εντός της ΕΕ:

Το μορφωτικό μου επίπεδο και οι τίτλοι σπουδών μου θα αναγνωριστούν και θα γίνουν κατανοητοί από τα άλλα κράτη μέλη;

Εάν μετακομίσουμε, η οικογένειά μου και εγώ θα έχουμε ανάλογα επίπεδα κάλυψης σε ό,τι αφορά την κοινωνική ασφάλιση και τα επιδόματα;